bihörmət


bihörmət
f.ə. 1) hörmətsiz, rüsvay; 2) hörmət gözləməyən, sırtıq; 3) hörmətdən düşmüş, təhqir edilmiş
ə. hörmətlə, ehtiramla

Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • bihörmət — sif. və zərf <fars. bi. . . və ər. hürmət> Hörmətsiz. <Səadət xanım:> Bağışlayın, əgər məndən bihörmət iş baş vermişsə, üzr istəyirəm. . . M. C.. Bihörmət etmək – hörmətdən salmaq, biabır etmək, alçaltmaq. <Bədircahan bəyim:> A… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bihörmətçilik — dan. bax bihörmətlik. Burada nə kötək lazımdır, nə bihörmətçilik, nə də qeyri bir bəhanə. C. M …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bihörmətlik — is. Hörmətsizlik. Baba üzrxahlıq etdi: – Xanım, başına dönüm, bihörmətlik olar, xəcalət çəkərəm, – dedi. Ç.. Məsum kişi . . ömrünün bu çağlarında . . gördüyü bihörmətliyi, eşitdiyi nalayiq sözləri düşündü. M. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • hörmətsiz — sif. 1. Nəzakətsiz, ədəbsiz, qaba, tərbiyəsiz, saymaz. Hörmətsiz münasibət. – <Qadın:> Mən ona hörmətsiz bir söz deməkdən özümü saxlamaq üçün dönüb otaqdan çıxdım. M. Hüs.. 2. Hörməti, etibarı olmayan, etibardan düşmüş, sayılmayan, bihörmət …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nüfuz — is. <ər.> 1. Bir adamın sözü keçmə, hörməti, etibarı, təsiri olma; hörmət, etibar, təsir; avtoritet. Naməlsəm camaatının arasında Əminin nüfuzu gündən günə artır. N. N.. Cülus günündə iştirak etmək üçün xəlifə nüfuzu altında olan ölkələrin… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti